Heves

Ömrü boyunca aynı günü baştan yaşamış insanlar gördüm.

Duygular;

Keşmekeş, 

dağınık, tutarsız, 

uçurumun kenarında. 

Hatta,

evinde yatmadığın o geceden de kalma biraz.

Sabahına bir yerlere yetişmeye telaşına kapılmış insan koşuşturması, 

içini ürperten bir serinlik,

azıcık şanslıysan da bıçak keskinliğindeki sessizliği bozan 

kuş sesleri..

Var mı hevesin?

Evine dönmek için bindiğin otobüsün camından, 

teninle dans etmek için yanıp tutuşan,

kavrulan 

bir ışık süzmesini,

hayal kırıklığı tepeciklerinin ardından 

Ayni günü defalarca baştan yaşamak için batırmaya?